Gon

 

 

Ik ben Gon Veen en woon in Scheveningen. In februari 2007 begon ik mijn opleiding voor hondentrainster en nu geef ik les aan puppygroepen en gehoorzame hond groepen.

Mijn eigen hond is nu  vier jaar oud en ik train met haar al vanaf dat ze negen weken oud is bij Astrid's Puppyclass. Omdat ik er altijd was en er duidelijk veel plezier in had vroeg Astrid mij of ik bij hen de opleiding voor trainster wilde volgen. Dit was al een tijdje een droom van mij,maar ik wist niet of ik dat wel in me had. Gelukkig heb ik het gedaan, want ik beleef er enorm veel plezier aan om met al die verschillende honden en mensen om te gaan.

Ik ben (naast kinderen) altijd al gek op dieren geweest en zodra ik op mezelf woonde nam ik een kat en later nog een. Voor een hond had ik onvoldoende tijd en later,  met mijn gezin zag niet iedereen een hond zo zitten. Maar eens wou ik toch een hond nemen en genoot intussen van TV programma's als "working dogs" en raakte alleen maar meer geboeid door honden.

Eindelijk mocht ik ,als cadeau voor mijn vijftigste verjaardag,  een hond nemen! Dit werd Senna, die ik als drie weken oud pupje uitzocht bij een boer in Hasselt met een nest Stabij's. Pas toen ik een hond had besefte ik hoe verschillend honden kunnen zijn en dat echt niet alle honden bij je passen. Gelukkig past mijn hond heel goed bij mij, het is een hond die je niet hard moet aanpakken, ze is zachtaardig,.maar wel vrij eigenwijs en heeft de neiging ver weg te gaan en dat vond ik in het begin wel moeilijk. Dit hield me echter wel bij de les en gaf me extra reden om door te gaan met trainen.

Mijn gezin is gek op haar, maar het is mijn hond waarmee ik door zo met haar bezig te zijn, nog steeds een sterkere band krijg. Er is niets gaver als wanneer ze van heel ver weg op het strand naar je toe komt racen als je haar roept.

Door de cursus (ik train nog steeds bij Bert) en door veel te lezen heb ik geleerd alles wat me aan mijn hond dwarszit aan te pakken en er iets op te bedenken. Ik heb zoveel meer met mijn hond bereikt dan ik verwacht had. Met alle eer aan (mijn idolen,jawel) Astrid en Bert. Ik hoop nog steeds bij te leren en dit, weer op mijn eigen manier, door te kunnen geven.