Annekee

Mijn naam is Annekee en ik kom nu ongeveer 5 jaar bij Astrids puppyclass met onze hond Roef, een Tibetaanse Terriër. Sinds begin 2010 geef ik ook les, een uurtje per week aan pups en opvolgende groepen.

Vroeger bij mijn ouders thuis hadden wij een Boxer, Gijs. Gijs en ik waren samen klein en zijn dus eigenlijk samen opgegroeid. Ik was dol op die hond, hij was lief en betrouwbaar. Ik kan me herinneren dat als mijn zus en ik om half vier uit school kwamen, Gijs dat wist en ons stond op te wachten op de hoek van de straat. Alsof Gijs kon klok kijken. 

Toen Gijs stierf (hij is voor een Boxer redelijk oud geworden), kochten mijn ouders een nieuwe hond. De keus viel op Bas, een kruising Mechelse herder - Labrador. Het probleem bleek echter al snel: wij haalden Bas pas met 4 maanden op van een afgelegen boerderij. Tijdens die vier maanden was Bas niet gesocialiseerd en hij was dus bang voor alles en iedereen. In het begin kroop hij weg, maar toen hij ouder werd ging hij over tot de aanval. Wij hadden hem nooit moeten kopen achteraf gezien. Voor ons was hij lief, maar onverwachts bij ons langskomen was voor anderen niet echt een goed idee. Later kochten mijn ouders nog een Jack Russell, Tim, ook al een pittig ding om het maar zo te zeggen. Samen waren ze sterk en niet echt sociaal. Ik heb hiervan vooral geleerd hoe het niet moet en dat socialisatie, opvoeding en raskeuze essentieel zijn.

Toen ik jaren later zelf een gezin had en wij de beslissing namen een eigen hond te kopen, wilde ik zeker weten dat alles goed zou gaan. Ik heb lang gedaan over de keuze van het ras, de keuze van de fokker en de vraag of een reu of een teef ons beter zou passen. Uiteindelijk werd het dus een teef, een Tibetaanse Terriër: voor ons het ideale ras. Ik heb voorafgaande aan de dag dat Roef bij ons kwam veel gelezen en ik had een schema gemaakt waaraan ik Roef allemaal wilde laten wennen in het kader van de socialisatie: tram, trein, bus, postbode, politie, auto, fiets, kleine kinderen, mensen in een rolstoel, allerlei soorten geluid, mensen met een handicap, vreemde kleding, je kan het zo gek niet verzinnen of het stond wel op onze lijst. Ook heb ik ons ingeschreven bij Astrid voor de puppy-cursus. Daarna ben ik de lessen blijven volgen met Roef: deels omdat het gezellig is en het een hobby was geworden, maar ook deels omdat ik merk daar Roef het er goed op doet en graag voor mij werkt. Ze vindt het heerlijk om alle oefeningen (die naarmate ik verder kwam steeds leuker werden) te doen.

Toen Bert vroeg of ik les wilde geven heb ik ja gezegd. Ik vind het belangrijk dat honden, die in een stadse omgeving leven en die dus dagelijks andere mensen en honden tegenkomen, een goede start, socialisatie en opvoeding krijgen. Als dat niet gebeurt ontstaan er problemen, krijgt de hond vaak de schuld en moet hij weg, bijvoorbeeld het asiel in. De asiels zitten vol met dit soort honden, erg zielig vind ik. Verder is het erg gezellig bij Astrid en Bert en geef ik met plezier les. Elke groep is anders, zowel qua honden als qua eigenaars. Dat vind ik leuk en afwisselend. 

Ik geef op zaterdag les, misschien dat we elkaar daar zien in een nieuwe groep!